Nightcrawler-2014

شبگرد. لوییس بلوم (جیک گیلنهال)، یک مردم ستیزِ یک لاقبا، لاغراندام و با چشمهای ورقلمبیده و موهای چرب، باهوش و سختکوش که بمانند ماشینی بی احساس، واژگان را تندتند کنار هم میچیند و با منطقی غیرانسانی و کامپیوتری رویدادهای زندگی را توجیه میکند. او دست پرورده ی جامعه ای خودخواه، رقابتی، بی اخلاق و بی اعتماد است؛ آنجا که خریدار آهن های دزدی به او میگوید: "من یک دزد آشغال را استخدام نمیکنم" (واقعا؟ دزدی آهن و خریدن آهن دزدی، هر دو جرم هستند) یا آن هنگام که جو لودرِ فیلمبردار (بیل پاکستون) او را استخدام نمیکند. این کنشهای اجتماعی، واکنشهای غیراخلاقی و خودخواهانه لو را در ادامه داستان سبب میشوند و ما این کاراکتر را باور میکنیم و در مرحله ای بالاتر، حتی، با او این همانی مینماییم... شخصیت، جان دارد و در ذهن تماشاگر نفس میکشد. لو، خونسردانه از حریم خصوصی انسانهای نیمه جان دزدکی فیلمبرداری میکند یا از هر روش درست و نادرستی برای پیشرفت کاری خود بهره می برد. "شاید مشکل من با مردم این باشد که از آنها خوشم نمی آید، نه اینکه آنها را نمیفهمم".
پرده ی سوم فیلم _نظم دوباره_ تجربه جالبی است برای تماشاگر؛ سکانسی که دن گیلوری، نویسنده و کارگردان فیلم، مبتدیانه به گند کشیده است. ما به همراه لو و دستیارِ نچسبش، از درون خودرو و از فاصله ای دور شاهد حادثه ای پرتعلیق، دلهره آور و مستندوار هستیم که میتوانست بسیار فراتر از اینها باشد، اگر آن پنج پلیس احمق، اقدام معقولانه تر و باورپذیرتری از ورود گله گله به رستوران می یافتند!... تجربه ای پراسترس و باورپذیر از تعقیب خیابانی قاتلی خطرناک!

  
نویسنده : حسین عطایی ; ساعت ٦:٠٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ اسفند ۱۳٩۳